سید، [شهید] بود…
سید، [شهید] بود…

«سید» در ضاحیه بود، اما پیام و شعارش در عالم اسلامی فراگیر بود. «سید» سال‌ها از نظرها پنهان بود، اما هرلحظه در کنار مردم مظلوم فلسطین و لبنان حاضر بود. «سید» آیت الهی بود، تجلی وجودش نور جبهه مقاومت بود، «سید» شهید بود، فیضش امروز کامل شد...

«سید» در آسمان‌ها بود، چشم ما در حجاب بود. «سید»، هم‌نشین اولیاء بود، امروز تا ابد در جوار آنهاست و «سید»، با افتخار زیست و با افتخار مجاهدت کرد و با افتخار به شهادت رسید. راه و مکتب مقاومت به فرموده پیر و مرادمان با قوت بیشتر از گذشته ادامه دارد، اما غم «سید» غمی بس عظیم و غریب است.

از وقتی چشم گشودیم «سید» را در مقابل خود دیده‌ایم، سالها با غم و شادی‌های «سید» در ۳۳ روز جنگ با اسرائیل، آسمانی‌شدن یاران باوفایش همچون عماد و جهاد و فؤاد و ابراهیم، همدل و همراه بودیم. با شادی و لبخند او دلگرم و با غصه و غم او محزون شدیم، آری ما با «سید» مأنوس بودیم. در هر حادثه و پیش‌آمدی منتظر بودیم تا تنها تصویر او را ببینیم و وقتی صدای ملکوتی‌اش طنین‌انداز می‌شد: «بسم الله الرحمن الرحیم»، گویا ما را از گردنه‌های وادی حیرت عبور می‌داد و اطمینان‌بخش قلب پرتلاطم ما می‌شد.

اگر رهبری پدری عزیز است، «سید» حکم برادر را برای ما داشت. برادری بزرگ که در اوج ناملایمات، پناه ما بود. هرچند خودش در قلب میدان مبارزه، در حاشیه بیروت ساکن بود. سید ابالفضل مقاومت بود. در نزدیک‌ترین مکان به جبهه دشمن، پیشاپیش خیمه اسلام، از آن پاسداری می‌کرد. «سید» نماد بصیرت و وفا بود. بزرگان اسلام از او درس بصیرت و وفا آموختند، آنان که خود سرمشق ما در بصیرت و ولایتمداری بودند. آری، «سید» عبدصالحی بود که همچون امامان شهید خویش، علم نماز و ذکر حقیقی خداوند را برافراشت، حق جهاد در راه خدا را بجا آورد و اجرش را گرفت. شهادت، بهترین درخواست‌ها از خداوند است و رب لایزال این درخواست را در حق بهترین بندگان خویش اجابت می‌کند و «سید» در زمره بهترین‌ها بود و بهترین نعمت شامل حال او شد.

قلب ما دردمند و جریحه‌دار است از این مصیبت؛ داغدار «سید» هستیم و این داغ همانند سحر ۱۳ دی‌ماه و شامگاه ۳۱ اردیبهشت با ما همراه خواهد بود. داغ «سید»، همانند داغ حاج قاسم و سید ابراهیم تازه خواهد ماند. چرا که خون این عزیزان با خون سید شهیدان آغشته گشته و اینان در زمره اصحاب آخرالزمانی سیدالشهدا بودند که تا پای جان در رکاب امام غائب خویش و نائب حاضرش جنگیدند و جاودانه شدند.
«سید» در ضاحیه بود، اما پیام و شعارش در عالم اسلامی فراگیر بود. «سید» سال‌ها از نظرها پنهان بود، اما هرلحظه در کنار مردم مظلوم فلسطین و لبنان حاضر بود. «سید» آیت الهی بود، تجلی وجودش نور جبهه مقاومت بود، «سید» شهید بود، فیضش امروز کامل شد…