بازپخش سریال یوسف پیامبر با جلب ۵۳ درصد مخاطب، باعث شد این سریال پس از «پایتخت ۷» در صدر جدول پرمخاطب‌ترین‌های ۱۴۰۴ قرار گیرد و موضوع استقبال از بازپخش سریال‌های قدیمی صداوسیما را بیش از پیش مطرح کرد. وجه پدیده‌ بودن یوسف پیامبر، به غیر از مجموع مخاطبان آن در میانگین کل جامعه، جذابیت آن برای نسل جوان بود...

اولویت گذاری مسائل در ذهن سیاست‌مداران است که تعیین می‌کند چقدر بودجه کشور به کدام موضوع پرداخت شود، و کدام موضوعات در اولویت‌های بعدی قرار گیرند. اگر ذهنیت سیاست‌گذار به واسطه خطاهای شناختی مختلف (مثلا خطای هاله‌ای به معنای تعمیم دادن کل کشور به اطرافیان خود) نسبت به واقعیت جامعه سوگیری پیدا کند، خروجی آن گاهی صرفا اتلاف منابع کشور و گاهی زیان‌های بزرگ‌تر است. چنانکه به وقتش برخی داده‌ها نشان‌دهنده آن‌ بود که پخش سری مستندهای «شوک» با موضوع «شیطان‌پرستی»، اتفاقا منجر به ترویج بیشتر آن شد!

جنگ دوازده‌روزه ایران و اسرائیل نقطه‌ای تازه در زندگی نسل نوجوان بود. تا پیش از این، بسیاری از نوجوانان فقط از تلویزیون یا کتاب تاریخ درباره جنگ شنیده بودند. اما این‌بار جنگ در گوشی‌ها و گفت‌وگوهای روزمره حضور داشت.در همین روزها، چهره واقعی نسل جدید ایران در برابر بحران آشکار شد.حال اگر فعالان تعلیم و تربیت بخواهند نسل آینده را بفهمند، باید واکنش‌های این روزها را جدی بگیرند. در میان نوجوانان سه تیپ اصلی قابل شناسایی است؛ در این یادداشت با نظری به پژوهش‌های کیفی این سه تیپ نوجوانی را بررسی خواهیم کرد تا شناخت بهتری از این سه جریان کسب کنیم.

در روزگاری نه‌چندان دور، تحصیلات دانشگاهی مترادف موفقیت شغلی و اجتماعی بود. بسیاری از والدین به فرزندان خود می‌گفتند که«اگر به دنبال آینده شغلی خوبی هستی، باید به دانشگاه بروی.»...اما امروز، به‌نظر می‌رسد این معادله ساده دستخوش تردید شده است. نسل جوان ایرانی، بسته به سن و تجربه‌شان، نگرش‌های متفاوتی به ارزش مدرک دانشگاهی پیدا کرده‌اند؛ چرا فرزندان دیروز که امروز خود وارد دانشگاه یا بازار کار شده‌اند، افسانه‌ مدرک برابر است با موفقیت را باور ندارند؟ چه تغییراتی در جامعه رخ داده که ایمان نسل جدید به معجزه مدرک دانشگاهی کمرنگ شده است؟

به نظر می‌رسد کانون تفاوت‌های نسلی که به تغییرات فرهنگی منجر می‌شود امر «جهان‌وطنی» است. چیزی که نه‌تنها ایران بلکه همه نو/جوانان جهان را درگیر کرده است. جهان‌وطنی انسان را به سمت زدوده شدن تمامی مرزهای ذهنی و عینی سوق می‌دهد...طبق نظرسنجی متا از نوجوانان 15 تا 25 ساله ایرانی در ایام انتخابات 1403، امر سیاسی – حداقل برای نیمی از نو/جوانان – اساساً بلاموضوع است و به آن علاقه‌ای ندارند.

اگر نگاهی دقیق‌تر به خانواده‌های ایرانی بیندازیم، درمی‌یابیم که بیشتر آن‌ها در دو قطب متضاد حرکت می‌کنند: گروهی از والدین که با سخت‌گیری و کنترل مداوم، فرزندان خود را در حصار مقررات بزرگ می‌کنند، و گروهی دیگر که با شعار آزادی و رفاقت، مرزهای تربیتی را تا حد حذف اقتدار والدانه عقب رانده‌اند. حاصل این دو رویکرد، دو تیپ متفاوت از نوجوان ایرانی است: یکی لوس، قانون‌گریز و پرخاشگر، و دیگری منفعل، محتاط و فاقد ابتکار.

درست 3 سال قبل و تقریباً در همین ایام بود که اپوزیسیون وعده سقوط نظام را مطرح کرد. اکنون فرصت خوبی است که به آنچه رقم خورده است بیشتر فکر کنیم. اینکه چرا و چگونه چنین تلاش‌هایی از جانب اپوزیسیون با شکست همراه شد. برای فهم این مسئله، فعالیت‌ها و سیاست‌های رسانه‌ای اپوزیسیون در قبال اعتراضات تحلیل شده و با تمرکز ویژه بر ویدئوهای ارسالیِ معترضان و شیوه‌ی بازنمایی آن‌ها، به تأثیرات مخرب این ویدئوها و نقششان در این شکست پرداخته شده است.

فیلم و سریال‌های موفق توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کنند، اما تولیدکنندگان و مدیران رسانه نباید همچون همه، فقط برای بازسازی موفقیت‌ها تلاش کنند، چرا که درس‌های اصلی در نمونه‌های شکست خورده است؛ به همین مناسبت، ۱۰ عنوان از سریال‌هایی که در یک سال گذشته چه در تلویزیون و چه در پخش خانگی منتشر شده و زیر ۱۰ درصد مخاطب داشته است را مرور کرده‌ایم...

برخلاف محاسبات دشمن که روی تفرقه در جامعه برای براندازی نظام حاکمیت ایران حساب باز کرده بود، بعد از اقدام متجاوزانه علیه خاک ایران، انسجامی مثال زدنی در جامعه به وجود آمد؛ اما باید توجه داشت که دشمنان ایران تلاش خود را برای از بین بردن این انسجام خواهند کرد. بنابراین همانطور که مقام معظم رهبری در دیدار با مسئولین قوه قضائیه، که روز چهارشنبه 25 تیر1404 برگزار شد، بیان کردند، ضروری است که اقداماتی برای حفظ این انسجام صورت گیرد.