بر اساس مطالعه مشترک مرکز تحلیل اجتماعی (متا) در سال 1404، حدود 92 درصد از نوجوانان و جوانان 12 تا 25 سال ایرانی تلفن همراه هوشمند شخصی دارند. این آمار در میان نوجوان 12 تا 15 سال حدود 79 درصد است که با افزایش سن افزایش می‌یابد؛ به‌صورتی که تقریباً تمام جوانان 19 تا 25 سال تلفن همراه هوشمند شخصی دارند. بر اساس این نظرسنجی تنها حدود 8.5 درصد از نوجوانان و جوانان بیان کرده‌اند که انجام کارهایی که باید به‌وسیله اینترنت، رایانه، موبایل یا سایر وسایل دیجیتال انجام شود برای آن‌ها «تاحدی» یا «بسیار دشوار» است.

پس از شکست تجربه زیان‏بار راه‌اندازی خدمات ارزش افزوده (VAS)، شورای عالی فضای مجازی برای توسعه محتوای فاخر بومی و ایجاد زیرساختی برای حمایت پایدار از تولیدکنندگان محتوا، سند «تسهیم درآمد محتوا» را به جریان انداخت. در مواجهه با این سند دو جبهه موافقان و مخالفان ادله‏ گوناگونی را بیان کردند. در این یادداشت تلاش داریم ضمن بررسی ادله بازیگران مختلف، آن‏ها را به ورطه نقد و بررسی بکشانیم و در نهایت تهدیدهای پیش‏رو مصوبه راگوش‏زد نماییم.

از اسفند 1403، اولین خبرها از نرم‌افزار جدید تاکسی اینترنتیِ شهرداری منتشر شد. این خدمت، ابتدا بخشی از سوپراپلیکیشن شهرزاد بود و حالا دارد با عنوان جدید «تاکسی برخط» مستقل می‌شود. تاکنون، لااقل دو صورت‌بندی از سمت متولیان ارائه شده است؛واقعیت این است که این دو روایت از تاکسی برخط، هیچ شباهتی با یک دیگر ندارند!

در آستانه یک‌سالگی شکل‌گیری دولت چهاردهم فرصت مناسبی است که اولویت‌های دنبال شده در این یک سال مورد ارزیابی و بررسی قرار گیرد. در این یک سال تصویر دولت در حوزه فضای مجازی بیش از همه با رفع فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی خارجی و به‌ویژه رفع فیلتر واتساپ گره خورده است. اگرچه در راستای تحقق وعده‌های انتخاباتی، ایجاد تصویر مثبت در این زمینه می‌تواند آورده سیاسی برای دولت داشته باشد و البته دغدغه بخشی از کاربران را نیز مرتفع نماید اما اکتفا به آن می‌تواند دغدغه‌های بخش‌های دیگر و بزرگتری از جامعه را نادیده بگیرد.

آیا واقعاً کشور در معرض خطر اینترنت طبقاتی است؟ یا آن‌گونه که برخی تحلیل‌گران معتقدند، این صرفاً یک دوگانه‌ی جعلی برای تسویه‌حساب‌های سیاسی یا رسانه‌ای است؟ این یادداشت سعی می‌کند با پشتوانه نگاه‌های برآمده از حقوق عمومی، عدالت و حکمرانی به این مسئله بپردازد.

آخرین تلاش برای ساماندهی به وضعیت هوش مصنوعی در قالب اسناد و ساختار بوروکراتیک، «طرح قانونی هوش مصنوعی» است؛ اگرچه این طرح نیز بنا دارد گامی در راستای ساماندهی ساختارهای مشوش موجود در کشور بردارد اما به‌عنوان یک قانون در حوزه هوش مصنوعی با مشکلات متعددی روبرو است که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود.

فروش آنلاین طلای آب‌شده به یکی از پرتکرارترین موضوعات بنرهای تبلیغاتی شهر تبدیل شده‌اند.جذب سریع و گسترده کاربران به این حوزه سؤالات و شبهات زیادی را حول کسب‌وکارهای خرید طلا ایجاد کرده است. نگرانی از خالی‌فروشی این پلتفرم‌ها در صدر این موارد قرار دارد؛ اما پرسشی که مورد توجه قرار نگرفته، چشم‌انداز این پلتفرم‌ها برای آینده است... در این یادداشت، بر اساس منطق پلتفرمی و قواعد حاکم بر رفتار آنها، به این سؤال پاسخ داده خواهد شد.

تفاقات اخیر در خصوص ایجاد محدودیت برای کانال یکی از مطبوعات در پیام‌رسان ایتا، بهانه و فرصتی است تا فارغ از حواشی سیاسی آن، در خصوص راهبرد و نقش این پیام‌رسان در آینده نظام حکمرانی فضای مجازی کشور تأمل شود؛ آنچه در این نگاشت مدنظر است، جایگاه شرکت ارائه‌دهنده خدمت پیام‌رسانی در تعیین و اعمال قواعد و مقررات استفاده از آن پیام‌رسان و نسبت آن با نهاد تنظیم‌گر است.

در سلسله یادداشت‌های مرتبط با شعار سال، سعی شد در ابتدا مشارکت از منظر حکمرانی مردمی تشریح شود، سپس قالب‌هایی که نهادهای مردمی قابلیت تشکل یافتن در آن را دارند تشریح و در یادداشتی دیگر نقش‌آفرینی‌های متصور برای تشکل‌های مردمی در جهش تولید تشریح شد. در این یادداشت در پی آن هستیم که قلمروهای مشارکت مردمی در جهش تولید در فضای مجازی را تشریح کنیم.