پیش‌نشست تخصصی نظارت بر صنعت تأمین‌مالی جمعی در ایران، به همت حلقه تأمین مالی مردم‌نهاد -احسانا- مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) با حضور مهندس کرشته، مدیرعامل سکوی دونگی و دکتر حبیب اللهی، پژوهشگر مرکز رشد برگزار شد. اهمیت شفافیت، خودنظارتی و استفاده از فناوری‌های نوین برای ارزیابی ریسک پروژه‌ها و نقش مؤثر صنعت تأمین‌مالی جمعی در مقابله با تورم از محورهای این نشست بود.

به مناسبت نوزدهمین سالروز رحلت دانشمند انقلابی دکتر کاظمی آشتیانی، مناسب دیدیم به بخش‌هایی از نکات طرح شده در جلسه کارگاه تجربه‌ای که هسته مدیریت جهادی مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام با حضور دکتر عبدالحسین شاهوردی، رییس کنونی پژوهشگاه رویان تشکیل داد، اشاره نماییم...

گزارش «پایشِ پویش؛ ارزشیابی نظریه برنامه پویش ملّی سلامت»، روز 18 آذر ماه 1403 در دانشگاه امام صادق (ع) رونمایی شد. فیلم کامل ارائه گزارش در صفحه آپارات مرکز رشد و هسته سلامت، حاضر است؛ لذا متن حاضر روایتی است در دو پرده؛ اول حواشی مهم‌تر از متن نشست و اشارات محتوایی اندک از مطالعه انجام شده و دوم سخنان ارزشمند دکتر امامی پیرامون نظریه برنامه.

دعوای مدارس دولتی-غیردولتی، از مسائل چالشی دو‌دهه اخیر در ایران است که البته قدمتی زیاد در نظام‌های آموزشی کشورهای مختلف دارد و همچنان مسأله‌ حل‌نشده‌ای محسوب می‌شود.طبیعتا هر دو طرف این دعوا نیز طرفدارانی دارد که استدلال‌های مخصوص به‌خود را دارند...

یکی از چالش‌های حل مسائل اجتماعی با استفاده از نظام فقهی، این است که با مسائلی مواجه هستیم که به عینه و با همان عنوان فقهی در میراث فقهی ما وجود ندارد؛ لذا برای حل مسئله از این روزن نیازمند درکی قوی از محتوای فقهی داریم که بتوانیم منابع فقهی مرتبط را از ابواب فقهی کشف کنیم.

اگر مدارس دولتی عادی، همچنان به شیوه فعلی عمل کنند، امکان تقویت جدی ندارند. این نتیجه‌گیری، هم تابع نقایص درونی مدارس دولتی عادی است و هم تابع ضربه‌هایی که مدارس دولتی عادی از مدارس دولتی خاص و مدارس غیردولتی دریافت می‌کنند. نیازمند «مدرسه دولتی از نوعی دیگر» هستیم.

برنامة سیاست‌گذار، نظریه‌‌ یا مدل ذهنی او برای حل یک مسئله را مجسم می‌کند. با مروری بر سخنان مسئولین وزارت بهداشت در خصوص افتخارات پویش ملّی سلامت و لزوم ترویج قالب‌های مشابه، می‌توان فهمید که سیاست‌گذار، مراقبت مؤثر در زمینه بیماری‌های غیرواگیر را در گرو غربالگری و آگاهی در خصوص وضعیت سلامتی افراد دانسته که البته شعار پویش هم همین بود؛ علی‌رغم اینکه به‌ظاهر برنامه به‌خوبی اجرا شده اما تا رسیدن به نتایج مدنظر فاصله فراوانی دارد. به نظر می‌رسد لازم است این کلیشه‌های ذهنی حداقل یک‌مرتبه شکسته شود و بپرسیم: آیا «واقعاً» آگاهی زودتر منجر به مراقبت مؤثرتر خواهد شد؟!

آیا تبعیض مثبت، یک سیاست عدالتخواهانه است؟ نسبت تبعیض مثبت با عدالت اجتماعی چیست؟ این پرسش هنجاری، پاسخی فلسفی و هنجاری می‌طلبد که احتمالاً حالا که رئیس شورای راهبری دولت چهاردهم در توئیتی از آن به‌عنوان یک مبنا در انتخاب کابینه دولت چهاردهم یاد کرده است، بیش از گذشته شنیده شود

انتخابات هشتم تیرماه یک شگفتی بزرگ به همراه داشت و آن هم عدم مشارکت حدود ۶۰ درصد از جامعه ایرانی در انتخابات ریاست جمهوری بود، که تقریبا هیچ کدام از مراکز نظرسنجی نتوانستند آن را با دقت پیش­­بینی کنند.