جمعه روز خانواده است! پای خانواده که می‌آید وسط خیلی‌چیزها عوض می‌شود. یاران رشد، حالا بیشتر از آن که مرکز رشدی باشند، پدرند. سه تا از بچه‌ها از وسط راهروی بخش رویداد می‌دوند بیرون. یکی از آن‌ها پشت سر هم می‌گوید «آهن‌ربا آهن‌ربا»! احتمالاً در دنیای سه‌نفره‌شان معنایی دارد! حالا قرار کمی قرارتر است. دوتا از دخترها دست در دست هم از هسته‌ها دیدن می‌کنند. خانواده‌ها یکی یکی هسته‌ها را می‌بینند و می‌روند جلو. جمعه‌ها روز خانواده است.

فیلم مستند «تَلَک» با موضوع تشکل‌های تولید در بخش کشاورزی در سال ۱۴۰۱ مطرح شد و فرآیند فیلمبرداری، سناریوپردازی و تدوین آن در اوایل ۱۴۰۳ به پایان رسید. این مستند جهت تبیین اهمیت و چگونگی متشکل شدن گروهی از کشاورزان و یاری‌گری دامداران در تعاونی عشایری گرمسار و آرادان از زبان خود آن‌ها روایت شده است.

در حاشیه قرار هفتم مرکز رشد، نشست تخصصی حلقه مدرسه با حضور مهندس اردوان مجیدی، دکتر مریم برادران و دکتر ابراهیم راستان، پژوهشگر حلقه مدرسه مرکز رشد و همچنین فعالین و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت برگزار شد.

نمایشگاه قرار فَست است اما یک جریانِ تدریجی، زیرِ پوست آن وجود دارد. پشت هرکدام از اینفوگرافیک‌هایی که به دیوار چسبانده شده، ساعت‌ها سیاه‌مشق و مباحثه و مطالعه و پژوهش و مبنا و کار میدانی خوابیده. هر هسته، به تدریج شکل گرفته. هر آدم به تدریج آمده. دیدنشان فقط کمی دقت لازم دارد. به علاوه کمی تدریج!

کاری که مرکز رشد دارد انجام می‌دهد، کاری حکمت‌بنیان است. یعنی اینکه بتواند ایده‌ای که از ساحت عقل نظری به دست آورده با عقل عملی که درک باید و نبایدها می‌کند پیوند بخورد و بر اساس این با کمک عقل معاش تدبیر و برنامه‌ریزی کند و حل مسئله کند؛ اما نه حل مسئله سکولار بلکه حل مسئله معادگرایانه باشد... اینکه انسان دنیا را بسازد، آباد هم بکند ولی آخرت گرایانه بسازد... این می‌شود حکمت!

روی دیوار دور تا دور نمایشگاه، تصویر پدر نقش بسته؛ تصویر حاج‌آقای مهدوی کنی (ره). دیوار انتهایی اما پر از قصه شده است. قصه‌های پدر؛ قصه‌هایی که «متفکر نهادساز» را روایت می‌کند. او دیوارهای نهاد دانشگاه را ساخت، کار هر کسی نبود. مربّی فکرها بود و کارش را هم کرده و حالا نوبت ما است که فکرها را به فناوری تبدیل کنیم، فناوری حل مسئله! ما خیلی کارمان راحت است که نباید دیوار بسازیم؛ ما فقط آمده‌ایم دیوارها را رنگ بزنیم!

سید عزیز در یکی از آخرین سخنرانی‌هایت در روز اربعین سالار شهیدان، آن لحظه که این جملات پاک بر زبان مبارکت جاری شد و فریاد زدی «خون ما که به ناحق ریخته شده است، بر این شمشیر پیروز می‌شود» چه دعایی کردی؟ شاید آنجا برای خودت هم دعا کردی. شاید دعا کردی خدایا خون من هم... . شاید می‌دانستی و اصلا خون خودت را گفتی که بر شمشیر رژیم منحوس اسرائیل پیروز است. شاید خون خودت اسم رمز پیروزی است: «لبیک یا نصرالله».

با ظهور و پیشرفت چشم‌گیر تکنولوژی در دهه اخیر و همچنین پیدایش ارزهای دیجیتال و فناوری بلاکچین، برپایی جامعه بدون دولت دیگر آرزویی دور و دست نیافتنی نخواهد بود. و بیت‌کوین، پیش‌قراول جنگ با دولت است. در این یادداشت سعی داریم تا موضوع تکنولوژی و دولت در نسبت با سرمایه‌داری را در کانون توجه خود گذاشته و از زاویه نگاهی نو به درآمدی در این بحث برسیم.

در دوره حساسی از تاریخ و عالم قرار گرفته‌ایم و فاصله بین عاقبت بخیر شدن یا نشدن، به باریکی مو رسیده است. نه می‌توان نسبت به پیشامدهای منطقه بی‌خیال بود و نه می‌توان به خود ببالیم که در آخرالزمان در تقابل با جبهه باطل قرار گرفته‌ایم. تماماً باید نصر و فتح در جبهه مقاومت را از بعث الهی بدانیم تا ان شاء الله تداوم داشته باشد.