پیش‌نویس سند «راهبردهای ایجاد پشتوانه مردمی و قدرت نرم برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران» و چارچوب پشتیبان آن توسط «حلقه دیپلماسی عمومی انقلاب اسلامی» مرکز رشد و به سفارش کمیسیون سیاسی «شورای راهبردی روابط خارجی» تدوین شد و پس از ارائه در صحن این شورا و بحث و بررسی، به تصویب رسید.

راه برون‌رفت از وضعیت کنونی تنظیم‏گری صنعت صوت و تصویر فراگیر نه تغییر نهاد تنظیم‏گر است، نه ایجاد قواعد بیشتر و سخت‏گیرانه‏ تر بلکه در وهله نخست افزایش ظرفیت سیاسی ساترا در زیست ‏بوم فعلی و دوم اتخاذ راهبرد تنظیم‏گری «حمایتی» و «توسعه‏ای» در فرایند تنظیم‏گری به‌جای تنظیم‏گری‌های صرفاً «تنظیمی» و «توقیفی» است...

مهمترین سرمایه ما در این جنگ، اراده و شور عمومی برای مقاومت و ایستادگی است. اگر این سرمایه به علل مختلفی تضعیف شود، حتما در عرصه نظامی هم باید منتظر ضربه های بزرگ باشیم. مردم ایران اسلامی نشان دادند که «مردمِ ایرانِ اسلامی» هستند و اراده مقاومت در آن ها شعله ور شده است. باید از این سرمایه محافظت کرد...

آنچه در ذهن همه‌مان نقش بست، تصویر زنی بود استوار، با افقی هم‌عرض همسر شهیدش؛ کسی که از همان آغاز، پای این راه ایستاده بود و تا انتها نیز ایستادگی کرد...

در پی جنگ میان ایران و اسرائیل، مرکز تحلیل اجتماعی (متا) در ۳ مرحله، افکار عمومی جامعه را درباره این جنگ ۱۲ روزه بررسی کرده، و نگاهی به دیدگاه ایرانیان به آتش‌بس و اعتماد به پایبندی طرف مقابل به این آتش‌بس انداخته است و تصویری روشن و دقیق از جامعه ایرانی را به نمایش گذاشته است...

دوگانه‌سازی از هویت های ملی در برابر هویت‌های فراملی، چنددهه است که جزو مسائل انسان معاصر به حساب می‌آید؛ به‌بهانه بروز مجدد آن در پی جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران، و قرار دادن ملی‌گرایی در مقابل و در تعارض با امت‌گرایی از جانب برخی، در این یادداشت مروری بر دو رویکرد کلی به ملی‌گرایی خواهیم داشت و سپس رویکرد انقلاب اسلامی را در قبال آن بررسی می‌کنیم.

بعد از آتش‌بس جنگ تحمیلی اخیر، درحالی‌که همگرایی خوب و بی‌سابقه‌ای در داخل و خارج کشور از جانب ایرانیان و غیرایرانیان در حمایت از کشور عزیزمان شکل گرفته بود، به‌ناگاه جریانی برای در تعارض قراردادن «ملی‌گرایی» و «امت‌گرایی» سر برآورد؛ جریانی که می‌توانیم آن را موج دوم و به‌روزشده‌ی کمپین «نه غزه، نه لبنان» بدانیم؛ در این نوشتار توضیح می‌دهیم که چرا موج اول این کمپین، ضد منافع ملی ما عمل کرد و زمینه تهاجم به ایران را فراهم آورد و چرا نباید از این سوراخ دوباره گزیده شویم...

کشور عزیز ما به واسطه غلط رژیم صهیونیستی 12 روز درگیر جنگ شد، جنگی که در نهایت منجر به اعلام آتس‌بس یکطرفه توسط حریف شد. وقتی شیپور جنگ نواخته می‌شود، همه چشم‌ها و گوش‌ها در پی شنیدن جدیدترین اخبار زد و خورد‌ها است. کمتر به سایر ابعاد جنگ از جمله اقتصاد آن توجه می‌شود؛ اگر هم توجه شود به قیمت گوشت و نان محدود خواهد شد! اما باید بدانیم اقتصاد جنگ ابعاد گستره‌ای دارد که در صورت فقدان توجه راهبردی به آن‌ها، میدان جنگ نظامی را نیز باخته‌ایم!

کشور نیازمند مرکز فرماندهی اقتصادی است که بتواند با تجمیع قدرت و با استفاده حداکثری از کارشناسان و خبرگان، کشور را برای اداره اقتصاد در دوران جنگ آماده کند...تشکیل این مرکز فرماندهی اقتصادی که ما آن را «اتاق جنگ اقتصادی» می‌نامیم در شرایط آتش بس فعلی از نان شب واجب‌تر است.