در نشست هسته عدالت‌پژوهی، استاد واعظی ۳ سؤال از محورها و موضوعات اساسی در عرصه عدالت‌پژوهشی را به شرح زیر بیان کردند:

سیاست‌ها چگونه توانایی ما را در تولید کالاها و خدمات افزایش می‌دهند؟ به منظور افزایش سطح رفاه و استاندارد زندگی، سیاست‌گذاران باید از افزایش مهارت و دانش کارگران، بهبود ماشین‌های مورد نیاز جهت تولید کالا و خدمات، دسترسی به بهترین فناوری موجود، حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان در مرحله تولد و افول و نیز سرمایه‌گذاری در دانش‌های پایه به منظور ارتقای بهره‌وری، مطمئن شوند.

سخنی با خودمان(دانشجویان)؛نکات و حرف های فوق، شاید همگی خوب و قابل تأمل باشند ولی وظیفه‌ی ما برای دوره ای و پروژه ای ندیدن دانشجویی بلکه دائمی و پروسه ای دیدن آن همچنان باقی است. این یک وظیفه انسانی و دینی است. بیایید همیشه دانشجو باقی بمانیم و نگذاریم نهال نوزاد علم،تفکر و تحقیق در درونمان خشکانده شود. این می تواند مبنای صحبت دیگرمان باشد. چگونه همیشه دانشجو بمانیم؟

سوال اول کیستی نظریه‌پرداز عدالت است: در پاسخ به این سؤال دو تفسیر موسع و مضیق وجود دارد. در تلقی مضیق و نگاه حداکثری و سخت‌گیرانه، تنها کسی بعنوان نظریه‌پرداز عدالت شناخته می‌شود که نظریه‌ای جامع و شامل همه ابعاد در عرصه عدالت را ارائه داده باشد حال‌آنکه در تفسیر موسع هر نظریه‌پردازی که بخشی از یک نظریه جامع عدالت پرداخته باشد نیز جزو نظریه‌پردازان عدالت محسوب می‌گردد. از این منظر، علامه طباطبایی، شهید مطهری و دیگر متفکرین اسلامی که به‌صورت جامع وارد مباحث عدالت نشده‌اند نیز نظریه‌پرداز حوزه عدالت به‌حساب می‌آیند اما همچنان این سؤال باقی است که چرا نظریه‌پردازان اسلامی در طول تاریخ به‌صورت جامع در این حوزه ورود نداشته‌اند؟

باید ببینیم که اصلاً هیئت چگونه محفلی است و با چه هدفی تشکیل می‌شود؟ هدفی که در هیئت وجود دارد مبنای آن مودّت است. ما نسبت به صاحبان دین و رهبران آسمانی دو رویکرد داریم: یک رویکرد معرفتی و دیگری رویکرد مودّتی، و مبنای هیئت مودّت است؛ جلسه‌ای به نظر من کامل است که هم مبلّغین دین در آن حضور داشته باشند و هم مادحین، و مخاطب از هر دو بهره ببرد؛ شما شاخص را مخاطب قرار دهید، شاخص مردم هستند و هدف و مبنا این است که با مودّت اهل بیت (علیهم‌السّلام) به سوی مودّت و استفاده از آنها قدم برداریم. ما نباید مروّج افراد و معاریف دین باشیم، باید مروّج افکار و معارف دین باشیم، ما باید به افراد بینش دهیم و نه این‌که فقط مصادیق را بگوییم.

ما در جنگ اقتصادی چه چیزی کم داریم و هیئات چه نقشی می‌توانند ایفا نمایند؟ به نظر بنده ما در جنگ اقتصادی، مشکل «شور» داریم. در جنگ نظامی و دفاع مقدّس،‎ شور آفرینی آسان‌تر بود؛ چرا که دشمن ما و تانک و گلوله‌اش واضح بود، با بمباران شهرها، واضح‌تر نیز شد. اما همین که وارد جنگ‎های نرم بعدی و جنگ اقتصادی شدیم، مسأله حادتر شد. جنگ‌های نرم، واقعاً شور ندارند. کدام کانون باید این شور را تزریق کند؟ هیئت همان کانون جمع بین شور و شعور است. به راحتی نمی‌توان نهاد دیگری را نام برد که جمع هر دو باشد. جمع شور و شعور مسأله بسیار مهمی است و ما واقعاً نسبت به این عرصه در جنگ اقتصادی کمبود داریم.

رونمایی از کتاب

دکتر خاندوزی در ادامه این نشست با تاکید بر این که مسئله فقر به عنوان یکی از ابعاد اصلی مسئله عدالت اقتصادی مطرح است بیان داشت که متاسفانه در چند ساله اخیر و بواسطه افزایش تورم و شوک های اقتصادی موجب کاهش هزینه موثر خانوار شده است. باید توجه داشت که دولت می بایست با استفاده از سیاست های مناسب در حوزه‌هایی که بیشترین سهم هزینه های خانوار را به خود اختصاص می دهد. به عنوان مثال متاسفانه دولت یازدهم در زمینه مسکن سیاست مشخص و قابل قبولی از خود ارائه نداد حال انکه بیشتر از 30 درصد هزینه خانوار شهری مربوط به هزینه مسکن می شود.

نشست جامعه ایرانی امروز با حضور آقای دکتر پرویز امینی و جمعی از اساتید و دانشجویان در محل سالن شهید باغانی برگزار شد. در این نشست که همراه بود با رونمایی از کتاب الگوی رفتار انتخاباتی جامعه ایران و همچنین رونمایی از چهارمین شماره نشریه بازاریابی سیاسی، آقای دکتر امینی مباحثی را پیرامون تغییرات زیست […]