در این یادداشت به جهت احصاء اقدامات صورت پذیرفته در تدبیر اقتصاد جنگ لیستی از مهم ترین اقدامات بیان می‌گردد... به نظر آنچه نقشی کلیدی در به فعلیت رساندن ظرفیت‌های کشور (از جمله مهم‌ترین آنها؛ 30 میلیون مردم پای کار!) را دارد، شکل‌گیری قوه و نهاد هدایت و راهبری درون دولت متناسب با شرایط اضطراری و ضرورت تجمیع تصمیم گیری و اداره کشور بر مبنای نیاز به تدبیر فوری و اقتضائی است.

در بازخوانی مفهوم جهاد از منظر امام شهید، خرج کردن مال آنگاه رنگ و بوی «جهاد» به خود می‌گیرد که با جدّ و جهد همراه باشد؛ به این معنا که آدمی به رفع تکلیف بسنده نکند؛ بلکه هر چه در توان دارد به میدان آورد و در حد وسع از هیچ بذلی فروگذار نکند...در منظومه معارف اسلامی، معیارِ دوستی و دشمنی بر محور «ولایت و امامت» استوار است. از این رو، جهاد مالی تنها زمانی هویت واقعی و الهی می‌یابد که در چارچوب نظام ولایت تعریف شود؛

داستان استاد شهید، دکتر «مصباح‌الهدی باقری»، داستانی ویژه‌ و ناب است که از جنبه‌های گوناگون، با هر داستان دیگری و داستان هر فرد دیگری، تفاوت دارد. نام زیبای او، گویا کاملاً هدفمند بر تقدیرش تثبیت و مقرر شده بود: مصباح‌الهدی باقری؛ چراغ هدایتگر شکافت دانش! شهیدی که در دوران زندگی دنیایی خود، تجلی‌دهنده بسیاری از صفات مؤمنان حقیقی بود.

کتاب «بعثت امت» با تحقیق و نگارش محمدرضا کوهکن، به موضوع رسالت جهانی انقلاب اسلامی و مردم ایران بر اساس اندیشه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی پرداخته، و همزمان با ایام بعثت و رستاخیز مردم ایران در جنگ تحمیلی سوم، روانه بازار نشر شد.

در این یادداشت، واقعیت کنفرانس صلح پاریس از طریق بازخوانی روایت‌های تکان‌دهنده محمدعلی فروغی بررسی شده است که در آن از تحقیر هیئت ایرانی پشت درهای بسته و بن‌بست دیپلماسی در برابر قدرت‌های استعماری سخن به میان می‌آید. نویسنده با نقد نگاه استعمارزده، این مغالطه را که نهادهای علمی صرفاً «هدیه‌ای فرنگی» هستند به چالش می‌کشد و بر نقش نادیده گرفته شده جامعه ایرانی در رشد و امتداد این نهادها تأکید می‌کند... یادداشت حاضر دعوتی است به بازنگری در تاریخ سیاستگذاری علم و فناوری و ایستادگی در برابر جریانی که با ادبیات تحقیر، سعی در ناتوان جلوه دادن ملت و تطهیر چهره‌های وابسته به استعمار دارد.

یکی از وقایع سیاسی اخیر در جریان دفاع مقدس سوم، مذاکرات اسلام آباد بود. آمریکا در خلال مذاکرات از طریق تولید انبوه اخبار مثبت و به ناگاه اعلام شکست در انتهای آن سعی کرد که روایت و دوگان «جنگ یا صلح» را هم در درون ایران و هم در میان جوامع بین المللی علیه کشور ما فعال کند... این یادداشت تلاش دارد ضمن تبیین اهداف دشمن در بالا آمدن دوگان «جنگ و صلح»، خط کلان روایت مدافع «صلح موقت» و «صلح پایدار» را تبیین نماید.

جنگ از یک سو، تخریب و آسیب به همراه دارد و از سوی دیگر، فرصتی برای ساخت مجدد، تحرک و فرصت های جدید خواهد بود. دفاع مقدس در ایران اسلامی نیز در عین اینکه همراه با خسارت‌های گسترده انسانی و مادی بود اما سرمنشأ تحولات، خودباوری و شکوفایی گسترده نیز شد که یکی از آن ها، صنعت موشکی کشور است. به عبارت دیگر، ققنوس پیشرفت را می‌توان از دل خاکستر جنگ، دوباره متولد کرد... سؤال این است که الگوی توسعه اجتماعی- اقتصادی از درون شرایط جنگ و پس از آن، چگونه باید باشد؟

اگر با توییت‌های مسئولین دیپلماسی یا حتی با صدای بوق‌های رسانه‌ای دشمن، وضعیت فکری و روحی‌مان دچار تغییر و تحول می‌شود و از درون دچار تشتت می‌شویم، هنوز بدنه مردمی نبرد با آمریکا، خودایستا و خودکفا نشده است!...این نه به معنای چشم‌پوشی از ضعف‌های رسانه‌ای است و نه به معنای خود زنی؛ بلکه تلاشی است برای خود انتقادی سازنده که از جمله مهم‌ترین کارهای هسته‌های ربّیون در زمان جنگ است.

در روزگاری که بسیاری از قدرت، نردبانی برای عروج شخصی می‌سازند، همیشه معدودی هستند که آن را ابزاری برای تعالی علم، اخلاق و جامعه می‌بینند. آنان می‌دانند که پیوند با قدرت، اگر در چارچوب فضیلت، معنویت و خودشناسی روی دهد، نه تهدیدی برای حوزه‌ی دانایی، بلکه فرصتی برای شکوفایی آن خواهد بود. در میان این چهره‌های نادر، «مصباح‌الهدی باقری» نمونه‌ای روشن از دانش‌پژوهی فروتن و مدیر فرزانه‌ای بود. آنچه می‌خوانید، برداشت زیسته‌ی یک معلم است از حکمت و منش همین شهید بزرگوار؛ از استادان بی ادعای مدیریت ایران.