ما وقتی مشغول جهادیم، فرصتی برای فکر کردن به بعد از آن نداریم و بعضاً به روایت‌هایی از جنگ پر و بال می‌دهیم که در صورت عدم دقت، نقطه مقابل ایمان مجاهدانه، یعنی ایمان قاعدانه را پررنگ می‌کند؛ مثل روایت «آخرین نبرد» که این روزها زیاد آن را می‌شنویم. اگر در ارائه چنین روایتی که در جای خود درست است، دقت کافی صورت نگیرد، حس و حال دونده‌ای خسته را القا می‌کند که تا پایان مسابقه فقط چند قدم فاصله دارد و هر لحظه آرزو می‌کند که زودتر از خط پایان عبور کرده و برنده شود؛ اما هرگز علاقه ندارد که بلافاصله بعد از پایان مسابقه، دست روی زانو گذاشته و رقابت جدیدی را آغاز کند!

اینک این ماییم و امامی که عزم رساندن ما به قله‌ها را دارد. اگر می‌خواهیم فقط تماشاگر این صحنه تاریخی نباشیم و باری از روی دوش ولی‌مان برداریم، باید برای او ره‌آوردی داشته باشیم که دستانش را برای ادامه مسیر پر کند. باید برای اماممان بسط ید ایجاد کنیم و قدرت بیافرینیم.آ‌ن‌قدری که من می فهمم، اسم رمز پر کردن دستان ولی یک کلمه است: «ساختن!»

هر حادثه‌ای، آزمونی برای ساختارهای مدیریت بحران ماست. این یادداشت، حاصل بازدیدی میدانی چهل و هشت ساعت پس از یکی از حوادث اخیر تهران است؛ فرصتی برای مرور دقیق آنچه در ساعات طلاییِ نخست رخ می‌دهد و تأملی بر فاصله‌ی میان وضع موجود و آنچه می‌تواند باشد.

در وضعیت جنگی، احساساتی از قبیل همدلی و میهن‌دوستی قدرتی عظیم در جامعه شکل می‌دهد. در این فضا همگان درتلاشند با هر آنچه که در دست دارند، داوطلبانه و بدون چشمداشت به هم‌وطنان خویش یاری رسانند. حوزه سلامت نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ با وجود ارزش بی‌نظیری که این رویکرد داوطلبانه می‌تواند خلق کند، تاکنون مدیریت نیروهای داوطلب حوزه سلامت با اشکالاتی همراه بوده است. در ادامه به چند مورد آن اشاره می‌شود...

 از اصلی‌ترین شاخصه‌های فطرت انسانی، حقیقت‌جویی است. درنتیجه فطرت انسانی، صدق و راستی را گمشده خود می‌داند. اما آیا فطرت حقیقت‌جو می‌تواند گمشده خود را در سیاست امروز جهان بیابد؟ سیاستی که همیشه در اذهان ملت‌ها با دروغ و خدعه همراه بوده است؟‌ به‌راستی آیا نیک‌مردانی هستند تا خیرخواهانه آبادانی دنیا و سعادتمندی اخروی را برای همه انسان‌ها بخواهند؟

مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)، شهادت دکتر علی لاریجانی، انسانی وارسته، مجاهد مقاوم و مورد تأیید رهبر شهید انقلاب را محضر امام زمان (عج)، حضرت آیت الله خامنه‌ای و خانواده‌ی محترم این شهید سعید، تبریک و تسلیت عرض می‌کند.

داستان ایران، داستان حضرت یوسف (ع) است. همانطور که یوسف از سوی خدا برگزیده شد و علی رغم تمامی موانع از دل چاه و زندان و مکر براداران و زلیخا، با اراده الهی عزیز مصر شد و به تخت پادشاهی رسید؛ خداوند ملت ایران را نیز برگزیده و اراده کرده است از دل تمام این فشارها، تحریم ها، آشوب های داخلی و جنگ های خارجی او را عزیز جهان کند.

ما در این ده روز شاهد اوج‌گیری انسجام اجتماعی در پیوند با آن معنای تثبیت شده بودیم. آن چیزی که جامعه را بدون حضور امام و رهبر خویش به حرکت در میدان عمل واداشت. ساخت آینده با سرمایه اجتماعی ممکن است، آن چیزی که این شب‌ها خود را نشان می‌دهد، همان سرمایه حرکت برای آینده است.

شاید بیعت ما از نوع ولایت‌پذیری باشد؛ اتفاقاً در وهله اول به آن نیاز داریم.‌ ا‌ما به نظر می‌آید باید تجدید بیعتی بکنیم از سنخ بیعت در ساحت ولایت‌مداری. بدین معنا که اندیشه، تفکر، روحیات و عمل فردی و اجتماعی خود را با ولی تنظیم کنیم...