در تقویم امت اسلامی، موسم حج نه‌فقط یک گردهمایی عبادی، بلکه فرصتی برای بازسازی هویت، وحدت و آگاهی امت اسلامی است. در این میان، بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با کارگزاران حج، هرساله نقشه‌ راهی است برای بهره‌برداری حداکثری از این فرصت بی‌نظیر. تأکید ایشان بر ابعاد بین‌المللی و انسانی حج تذکری است که سالیان متمادی از سوی ایشان در حال بیان است و شاید به‌واسطه تحولات منطقه، امروزه برای ما بیشتر مشخص شده باشد. آنچه در ادامه می‌آید، تحلیلی است ناظر به این بیانات و تبیینی از نقش حاجی به‌مثابه مبلغ تمدن اسلامی و سفیر گفتمان انقلاب اسلامی در این آوردگاه جهانی.

رویداد راعون امسال در یک بازه سه ماهه انجام خواهد شد. در بازه اول بیشتر تلاش خواهد شد تا شرکت کنندگان رویداد با ادبیات مسئله‌محوری بیشتر آشنا شده و در نهایت به حوزه مسئله‌ای که به آن علاقه‌مند هستند برسند. کسانی که در این مرحله بتوانند شایستگی لازم برای شرکت در رویداد اصلی را احراز کنند در تابستان به رویداد دعوت خواهند شد...

امروز ولی‌مان می‌گوید خرمشهرهای پیش‌رو سخت‌تر است. خدا رحم کند! در همان خرمشهر سال ۶۱ که آسان‌تر بود، بعضی‌مان دنبال راه‌های آسان‌تر بودیم. خیلی‌هایمان معمولاً تا هوا پس می‌شود به فکر راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز و دیپلماتیک می‌افتیم!... چه کسی می‌خواهد اقتصاد مریض را از مرگ حتمی نجات دهد؟ مدیریت جهادی در این ساختار بروکراتیک خسته چطور می‌خواهد معنا بشود؟ چه کسی می‌تواند وضعیت حجاب را سر و سامان بدهد؟ سبک زندگی اسلامی که دیگر جای خود!

اینوتکس 2025 هیچ هویت خاصی نداشت. هیچ چیز ویژه‌ای در اینوتکس امسال در جریان نبود. سال پیش نوشتم که نوآوری دارد تیشرت و شلوار لی را در می‌آورد و کت‌وشلوار پوش می‌شود؛ اما امسال هیچ استعاره‌ای برای نوآوری به ذهنم نمی‌رسد.

پس از گذشت ۱۵ سال از آغاز تحریم‌های حداکثری و جنگ اقتصادی، به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی ایران، علی‌رغم تلاش‌های صورت گرفته، همچنان نتوانسته به این تحریم‌ها پاسخی مؤثر دهد و از پیامدهای منفی آن رهایی یابد. بررسی دلایل این ناکامی نشان می‌دهد که ریشه اصلی آن را باید در نگرش حاکم بر نحوه مواجهه با تحریم‌ها و ضعف ساختار تصمیم‌گیری و حکمرانی اقتصادی کشور جستجو کرد.

از دلِ روستایی کوچک، قصه‌ای متفاوت از سرمایه‌گذاری مردمی در تولید کشاورزی رخ نموده است؛ جایی که جوانان، با همت جمعی و هدایت نقدینگی به سمت تولید، نه‌تنها بیکاری را شکست دادند، بلکه به الگویی زنده و در دسترس برای برای تحول و رونق اقتصادی تبدیل شدند و توانستند محصولات خود را دیگر کشورها صادر کنند.

رهبر انقلاب در سخنرانی نوروزی 1404 می‌توانستند مطابق ادبیات رایج اقتصادی کارآفرینان، تولیدکنندگان، اهالی بازار سرمایه، شبکه بانکی و دیگر بازیگران حرفه‌ای اقتصاد را مخاطب قرار دهند، ولی ایشان «مردم» را مورد خطاب قرار دادند و خواستند هر کس به نوبه خود به «سرمایه‌گذاری برای تولید» مبادرت ورزد. اکنون در شرایطی که بخش قابل توجهی از مردم در تأمین هزینه‌های جاری زندگی چالش دارند، سؤال این است که کدام نظام تولید، بهتر می‌تواند امکان سرمایه‌گذاری عموم مردم برای تولید را فراهم کند؟

نگهداشت نیروی پرستاری یکی از چالش‌های بنیادین نظام سلامت در ایران و جهان است. این یادداشت با هدف بررسی عوامل مؤثر بر تصمیم پرستاران برای ماندن یا ترک خدمت، با تمرکز بر زمینه‌های ساختاری، روان‌شناختی و نهادی نگاشته شده‌است. داده‌ها و شواهد نشان می‌دهند که عواملی چون کمبود نیرو، فرسودگی شغلی، فقدان امنیت شغلی، فشار کاری بالا و عدم توازن میان تلاش و پاداش، از مهم‌ترین دلایل ترک خدمت پرستاران به شمار می‌روند. در این میان، خصوصی‌سازی فاقد زیرساخت حمایتی کافی، به ناپایداری شغلی و کاهش تعهد سازمانی منجر شده است. به منظور بهبود وضعیت نگهداشت پرستاران، راهکارهایی چون تقویت فرهنگ مشارکتی ، بهبود قراردادهای کاری، افزایش امنیت شغلی، بازنگری در نظام پاداش‌دهی، و ارتقاء سرمایه اجتماعی درون‌سازمانی پیشنهاد می‌شود.

ورود سرمایه‌گذاری خارجی، اگر بدون نظارت مؤثر، شفافیت و بدون تطابق با راهبرد بلند مدت کشور صورت گیرد، می‌تواند به ابزاری برای وابستگی تبدیل شود؛ وابستگی‌ای که تنها اقتصادی نیست، بلکه زمینه‌ساز نفوذ سیاسی، تسلط بر منابع و حتی تأثیرگذاری بر تصمیمات امنیتی کشور میزبان نیز خواهد بود.