نوشتار حاضر با بررسی تفصیلی گزارش جامع مجموعه تحلیل اجتماعی (متا) مرکز رشد با عنوان «نگرش مردم به جنگ اسرائیل علیه ایران»، تقریری از پنج ضلع مهم در روایت افکار ایرانیان پیرامون این مسئله ارائه داده تا از این رهگذر نقاط بحران و اولویت‌های اقدام روشن شود.

آیا واقعاً کشور در معرض خطر اینترنت طبقاتی است؟ یا آن‌گونه که برخی تحلیل‌گران معتقدند، این صرفاً یک دوگانه‌ی جعلی برای تسویه‌حساب‌های سیاسی یا رسانه‌ای است؟ این یادداشت سعی می‌کند با پشتوانه نگاه‌های برآمده از حقوق عمومی، عدالت و حکمرانی به این مسئله بپردازد.

برخلاف محاسبات دشمن که روی تفرقه در جامعه برای براندازی نظام حاکمیت ایران حساب باز کرده بود، بعد از اقدام متجاوزانه علیه خاک ایران، انسجامی مثال زدنی در جامعه به وجود آمد؛ اما باید توجه داشت که دشمنان ایران تلاش خود را برای از بین بردن این انسجام خواهند کرد. بنابراین همانطور که مقام معظم رهبری در دیدار با مسئولین قوه قضائیه، که روز چهارشنبه 25 تیر1404 برگزار شد، بیان کردند، ضروری است که اقداماتی برای حفظ این انسجام صورت گیرد.

اسرائیل نقشه بزرگ، جاه‎‌طلبانه، کارشده و البته دقیقی را برای سرنگونی نظام جمهوری اسلامی و تجزیه ایران طراحی کرده بود. با اینکه نظام از قبل در مورد اصل وقوع حمله اسرائیل به جمع‌بندی رسیده بود، به گفته خود مسئولین در نوع حمله غافگیر شد. اما نتیجه حاصل از جنگ، آمریکا و اسرائیل را نیز دچار غافلگیری کرده و محاسبات آن‌ها به هم ریخت. این جنگ چند حقیقت بزرگ و مهم را عیان کرد...

راه برون‌رفت از وضعیت کنونی تنظیم‏گری صنعت صوت و تصویر فراگیر نه تغییر نهاد تنظیم‏گر است، نه ایجاد قواعد بیشتر و سخت‏گیرانه‏ تر بلکه در وهله نخست افزایش ظرفیت سیاسی ساترا در زیست ‏بوم فعلی و دوم اتخاذ راهبرد تنظیم‏گری «حمایتی» و «توسعه‏ای» در فرایند تنظیم‏گری به‌جای تنظیم‏گری‌های صرفاً «تنظیمی» و «توقیفی» است...

مهمترین سرمایه ما در این جنگ، اراده و شور عمومی برای مقاومت و ایستادگی است. اگر این سرمایه به علل مختلفی تضعیف شود، حتما در عرصه نظامی هم باید منتظر ضربه های بزرگ باشیم. مردم ایران اسلامی نشان دادند که «مردمِ ایرانِ اسلامی» هستند و اراده مقاومت در آن ها شعله ور شده است. باید از این سرمایه محافظت کرد...

دوگانه‌سازی از هویت های ملی در برابر هویت‌های فراملی، چنددهه است که جزو مسائل انسان معاصر به حساب می‌آید؛ به‌بهانه بروز مجدد آن در پی جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران، و قرار دادن ملی‌گرایی در مقابل و در تعارض با امت‌گرایی از جانب برخی، در این یادداشت مروری بر دو رویکرد کلی به ملی‌گرایی خواهیم داشت و سپس رویکرد انقلاب اسلامی را در قبال آن بررسی می‌کنیم.

بعد از آتش‌بس جنگ تحمیلی اخیر، درحالی‌که همگرایی خوب و بی‌سابقه‌ای در داخل و خارج کشور از جانب ایرانیان و غیرایرانیان در حمایت از کشور عزیزمان شکل گرفته بود، به‌ناگاه جریانی برای در تعارض قراردادن «ملی‌گرایی» و «امت‌گرایی» سر برآورد؛ جریانی که می‌توانیم آن را موج دوم و به‌روزشده‌ی کمپین «نه غزه، نه لبنان» بدانیم؛ در این نوشتار توضیح می‌دهیم که چرا موج اول این کمپین، ضد منافع ملی ما عمل کرد و زمینه تهاجم به ایران را فراهم آورد و چرا نباید از این سوراخ دوباره گزیده شویم...

کشور عزیز ما به واسطه غلط رژیم صهیونیستی 12 روز درگیر جنگ شد، جنگی که در نهایت منجر به اعلام آتس‌بس یکطرفه توسط حریف شد. وقتی شیپور جنگ نواخته می‌شود، همه چشم‌ها و گوش‌ها در پی شنیدن جدیدترین اخبار زد و خورد‌ها است. کمتر به سایر ابعاد جنگ از جمله اقتصاد آن توجه می‌شود؛ اگر هم توجه شود به قیمت گوشت و نان محدود خواهد شد! اما باید بدانیم اقتصاد جنگ ابعاد گستره‌ای دارد که در صورت فقدان توجه راهبردی به آن‌ها، میدان جنگ نظامی را نیز باخته‌ایم!