یکی از مهم‌ترین اقدامات دولت چهاردهم در حکمرانی فضای مجازی، تصویب و ابلاغ حکم تشکیل «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور» در روزهای اخیر است. در خصوص تشکیل و صلاحیت‌های این ستاد نکات مختلفی مطرح شده است اما در این یادداشت می‌خواهیم یک گام عقب‌تر بیایم و اساساً مسئله پشت پرده تشکیل این ستاد را واکاوی کنیم. مسئله اولویت‌دار حکمرانی فضای مجازی کشور از منظر دولت چیست که پاسخ آن را در تشکیل ستاد ویژه ساماندهی جست‌وجو می‌کند؟

مدیریت داده‌محور مراتع صرفاً یک انتخاب فناورانه نیست؛ بلکه یک راهبرد اقتصادی برای تقویت تاب‌آوری سرزمین است. این مسیر، گامی عملی برای گذار به مدیریت سازگار، کاهش تعارضات بهره‌برداری و تضمین پایداری سرمایه طبیعی کشور برای نسل‌های آینده است.

ضرورت قطعی کشور، فراهم کردن زمینه حضور و نقش‌آفرینی مردم در حوزه‌های مختلف اجتماعی و اقتصادی برای سازندگی و تولید در کشور است.

پیش‌بینی می‌شود در سناریویی شبیه به مواجهه با سازمان هوش مصنوعی، دولت با ایجاد ستادی موازی و تضعیف مرکز ملی فضای مجازی، در پی بی‌اثر کردن این نهاد باشد، اما باید توجه داشت که تشکیل این ستاد نه‌تنها نقش مرکز را نفی نمی‌کند، بلکه با افزایش تعارضات و پیچیدگی‌ها، طی ایام پیش‌ِرو بر ضرورت وجود آن نیز بیش از پیش صحه می‌گذارد.

طرح مرتعداری بر اساس قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع، قرار بود سازِکار اصلی بهره‌برداری صیانتی از مراتع باشد و پروانه چرا فقط نقشی کوتاه‌مدت و گذرا داشته باشد. با این حال، پس از چند دهه، بخش محدودی از مراتع کشور دارای طرح مرتعداریِ احاله‌شده به بهره‌بردار است و همین میزان نیز الزاماً به بهره‌برداری بهینه و احیای پایدار منجر نشده است. بوروکراسی پیچیده، هزینه بالای تهیه طرح، نااطمینانی بهره‌بردار نسبت به دسترسی بلندمدت، مداخلات مکرر دستگاه‌های دولتی، ضعف مشوق‌های اقتصادی، بی‌توجهی به معیشت دامداران و فقدان تشکل‌های حمایتی، طرح مرتعداری را از یک فرصت تولید و حفاظت به سازِکاری کم‌جاذبه تبدیل کرده است. بازنگری در این الگو، با مشارکت واقعی مرتعداران و دامداران، می‌تواند هم به احیای مراتع و افزایش تولید علوفه کمک کند و هم بخشی از نیاز کشور در حوزه امنیت غذایی را از مسیر بهره‌برداری صیانتی تأمین کند.

دستور تشکیل ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور با هدف ایجاد انسجام نهادی، هم‌راستاسازی سیاست‎‏‌ها، برنامه‌‏ها و اقدامات توسط رئیس جمهور ابلاغ شد. این دستورالعمل، بار دیگر یادآور این موضوع مهم شد که دولت به جای تلاش برای اصلاح مسائل کشور با کمک ساختارهای موجود؛ به سمت ایجاد نهادهای جدید و موازی می‌رود؛ نهادهایی طی سال های گذشته با تدابیر رهبر شهید انقلاب اسلامی رضوان الله تعالی علیه ایجاد شده و تجربه خود را پس داده است.

بیست‌وپنجم ذی‌القعده، روز دحو‌الارض، روزی است که زمین از تلاطم آغازین خود به سوی گستردگی و قابلیت زیستن پیش رفت تا بستر زایش و حیات شکل بگیرد. تقارن این روز با سالروز تولد استاد شهید مصباح‌الهدی باقری، برای ما مکثی پرمعنا در تقویم است. او که هم به نام و هم به مرام مصباح‌الهدی بود، به منطق رشد ایمانی راسخ داشت و مروج این باور بود که باید در مسیر تعالی به تدریج اما پیوسته پیش رفت...

آئین تکریم از مقام استاد با تأکید بر شخصیت و سیره استاد شهید مصباح‌الهدی باقری، سه‌شنبه 15 اردیبهشت ماه 1404 با حضور رئیس، جمعی از معاونین، اعضای هیئت علمی، کارکنان و تعدادی از شاگردان و علاقه‌مندان آن استاد شهید در سالن شهید مطهری دانشگاه امام صادق علیه‌السلام به همت مرکز رشد دانشگاه برگزار شد.

علت عدم پیگیری‌های مراقبت سلامت [در دوران جنگ و پساجنگ] هرچه که باشد نتیجه آن یکسان است: حتی با وجود آمادگی نظام سلامت و فعال بودن مراکز درمانی، نیاز پاسخ مناسبی دریافت نمی‌کند. اینجا نظام سلامت با پدیده خاموشی تحت عنوان «انباشت نیاز» مواجه می‌شود. خاموش‌بودن این پدیده از آن جهت است که در کوتاه مدت عوارض و پیامدهای فردی و جمعی آن نمایان نمی‌شود، اما بعداً بصورت بالقوه می‌تواند بار بیماری، اقتصادی و کاری قابل توجهی به نظام سلامت تحمیل کند. درست مانند زلزله‌های کف اقیانوس که موج آن در کانون زلزله ظاهر نیست، اما دقایقی بعد در ساحل تبدیل به یک سونامیِ ویرانگر می‌شود!