روایتی که جامعه از خودش ارائه می‌دهد، منجر به خودآگاهی می‌شود که آینده جامعه را مشخص می‌کند. هنگامی که صحبت از آینده ایران می‌شود، این روایت از گذشته است که نوع نگاه به آینده و مسیر حرکت جامعه به سمت آینده مورد نظر را مشخص می‌کند

حالا نزدیک یک دهه است که در میان شعارهای اقتصادی سال، تمرکز بر تقویت بنیه نهاد تولید در کشور به‌عنوان راهبرد اصلی تحقق اقتصاد مقاومتی از سوی رهبر فرزانه انقلاب اسلامی مورد تأکید قرار می‌گیرد...سال 1404 به یکی دیگر از لوازم توسعه تولید در کشور اشاره دارد: سرمایه‌گذاری. اما برای تحقق شعار سال 1404 و به تبع توسعه تولید در کشور چه باید کرد؟ این پرسش هر دغدغه‌مندی است که می‌خواهد فراتر از واکنش‌های لحظه‌ای، شعاری یا نمایشی- که معمولا اختصاص به فروردین ماه هر سال دارد- کشور را با این سیاست راهبردی و مبنایی جلو بیندازد...

بازی «ترامپ»، یک بازی چندبعدی و چندسطحی است و راه مقابله با آن، سرعت عمل، به‌هم زدن بازی، نرفتن در زمین بازی‌های مین‌گذاری‌شده، فریب ظواهر بازی‌های کوچک را نخوردن و فهم افق و هدف بازی طرف مقابل، در هر گام و مرحله و خواندن دست اوست...

نظرسنجی‌‏های چندسال اخیر و اظهارات برخی از عوامل فیلم‌ها و سریال‌ها، این تصور را ایجاد کرده است که افراد زیادی از تلویزیون به سمت شبکه نمایش خانگی مهاجرت کرده‌اند. صحت یا عدم صحت تصور فوق در گرو میزان تماشا و معیار انتخاب محتوا توسط مخاطبان است. از این رو سؤال مهم این است: معیار مردم برای انتخاب فیلم یا سریال چیست؟

صندوق‌های قرض‌الحسنه به عنوان نهادهای مردمی و مبتنی بر اصول اسلامی، می‌توانند نقش مهمی در بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی ایران ایفا می‌کنند. این صندوق‌ها با جذب سپرده‌های مردمی و با تشویق مشارکت‌کنندگان، روحیه همدلی و مسئولیت‌پذیری را در جامعه افزایش می‌دهند و به اقشار کم‌درآمد برای تأمین هزینه‌های ضروری مانند درمان، تحصیل یا راه‌اندازی کسب‌وکار یاری می‌رسانند. همچنین، صندوق‌های قرض‌الحسنه با کاهش وابستگی به نظام بانکی و ارائه تسهیلات ساده‌تر، دسترسی عادلانه‌تری به منابع مالی را فراهم کرده و به کاهش نابرابری‌های اقتصادی کمک می‌کنند.

بانک‌های قرض‌الحسنه با هدف تأمین مالی نیازمندان و گردش مالی حلال شکل گرفته‌اند، اما چالش اصلی آن‌ها یافتن منابع درآمدی بدون انحراف از اصول اسلامی است.

تأمین مالی جمعی قرض‌الحسنه به عنوان یک نوآوری مالی و اجتماعی، امکان مشارکت مستقیم افراد در تأمین منابع مالی برای متقاضیان را فراهم می‌کند. در این روش واسطه‌گری سنتی تغییر می‌یابد، بدین صورت که متقاضیان می‌توانند در بستر پلتفرم‌های آنلاین، نیازهای خود را در قالب طرح دارای زمان و هدف مشخص مطرح کنند و افراد جامعه در صورت توان و تمایل، در تأمین آن مشارکت نمایند. این رویکرد نه تنها دسترسی به منابع مالی را برای اقشار کم‌درآمد تسهیل می‌کند، بلکه حس مسئولیت‌پذیری و همدلی اجتماعی را نیز تقویت می‌نماید.

«درختکاری» و تعامل با طبیعت به مرور از متن زندگی انسان‌ها فاصله گرفته و به یک حاشیۀ سبز تزئینی و بافاصله تبدیل شده است؛ به نظر، نگاه به فضای سبز در کشور و حکمرانی در این عرصه نیازمند تأمل و بازنگری است.

در دنیای امروز که فردگرایی و سودمحوری رواج یافته، فرهنگ قرض‌الحسنه به‌عنوان سنتی ارزشمند در حال کمرنگ شدن است. این فرهنگ که بر پایه نیکوکاری و اعتماد متقابل استوار است، نه‌تنها به حل مشکلات اقتصادی کمک می‌کند، بلکه پیوندهای اجتماعی و همدلی را تقویت می‌نماید. پژوهشگران و فعالان حوزه قرض‌الحسنه معتقدند با تقویت آموزش‌های دینی، استفاده از ظرفیت رسانه‌ها، فرهنگ‌سازی از طریق صندوق‌های قرض‌الحسنه و نقش‌آفرینی مسئولان و نخبگان، می‌توان این فرهنگ غنی را احیا کرد و گامی بزرگ در جهت کاهش مشکلات اقتصادی و افزایش همبستگی اجتماعی برداشت.