مسائل متعددی می‌تواند عامل وضعیت امروزی فضای مجازی کشور باشد؛ یکی از نقاطی را که بایستی دوباره مرور نمود ایده اصلی ساختار حکمرانی فضای مجازی کشور است؛ ساختاری که با محوریت شورای عالی فضای مجازی ایجاد شد و متولی طراحی مواجهه فعال با فضای مجازی گردید. بنابراین، لازم است مرور دوباره‌ای صورت گیرد که آیا آن طراحی به درستی پیاده سازی شده است یا خیر؟ و آیا این طراحی برای امروز فضای مجازی کشور هنوز هم پاسخگو است یا نیازمند طراحی دیگری هستیم؟ بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که این طراحی نهادی تا چه اندازه در ناکامی‌های فضای مجازی مؤثر بوده است.

مسئله اینترنت طبقاتی چند وقتی است تبدیل به یکی از پربحث‌ترین موضوعات رسانه‌ها شده است. بعد از انتشار خبر امکان دسترسی کسب‌وکارهای عضو اتحادیه فناوران رایانه تهران به اینترنتی با محدودیت‌های کمتر، زنگ خطر راه‌اندازی گسترده اینترنت طبقاتی به گوش جامعه رسید. زنگ خطری که البته پیش از این هم به صدا درآمده بود اما با توجه به شرایط فعلی کشور و محدودیت‌های شدید در سه ماه اخیر حساسیت افکار عمومی نسبت به این موضوع بیش از پیش شده است... با حسین زیبنده، پژوهشگر هسته فضای مجازی مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع) به گفت‌وگو پرداخته‌شد که حاصل آن را در ادامه از نظر می‌گذرانید.

زمانی که سخن از «طرح» در میان است، باید مختصات آن را لحاظ کنیم؛ اگرچه طرح دارویاری کارشناسی شده، زمان زیادی برای آن صرف شده و بر ضرورت آن شکی نیست؛ اما حتی یک نسخه 10 صفحه‌ای از طرحی که 70 هزار میلیارد تومان گردش مالی دارد، وجود ندارد. همچنین تکیه‌ی بیش از حد بر محاسبات اقتصادی منجر به غفلت از برخی ابعاد اجرایی طرح شده و امروز بازیگران مختلف، هنگام مواجهه با مسائل این طرح، همدیگر را متهم می‌کنند.

با گذشت سه ماه از محدودسازی اینترنت بین‌الملل، هنوز این موضوع و پیامدهای ناشی از آن، داغ‌ترین خبرهای حوزه فاوا هستند. همان‌طور که در گزارش‌های قبلی‌ اشاره شد، پلتفرم‌های داخلی آمادگی لازم برای جایگزینی پلتفرم‌های خارجی را نداشتند. در این شرایط، دو ایده اصلی وجود دارد: یکی تلاش برای رفع فیلترینگ اینستاگرام و واتساپ و دیگری، بهبود پلتفرم‌های داخلی با امید سبقت گرفتن از رقبا. در این یادداشت به اتفاقات مربوط به هر دو جریان در آذرماه می‌پردازیم.

«خرید توییتر توسط ایلان ماسک اهمیتی نداشت، اگر دولت در حال رقابت با توییتر بود.» این جمله یکی از مسئولین جمهوری اسلامی یا جمهوری خلق چین نیست. این، جمله تحلیل‌گرِ آمریکایی است که از قدرت و تسلط زیاد میلیاردرها بر رسانه‌های اجتماعی احساس خطر کرده است...

یکی از کلیدواژگان مهم این روزها که در کلام و نوشته‌های بسیاری از محققان، مسئولان و مردم عادی نیز پرتکرار شده، جنگ روانی و جنگ شناختی است. جنگی که تنها یک بُعد از هجمه‌می‌باشد. امروزه جبهه باطل با تمام قوا و از تمام جهات به جبهه اسلام حمله می‌کند و سعی در شکستن حصار مستحکم جمهوری اسلامی به عنوان بزرگترین نماینده جبهه اسلام دارد. لذا محققین مختلف باید در تمام ابعاد زندگی بشر به بررسی این جنگ تمام عیار بپردازند.

دشمن ظرفیت‌های شناختی و روانی رسانه را فهم کرده و آن را ظرفیت مناسبی برای ضربه زدن به ما می‌بیند و به‌جای اینکه از خودش مایه بگذارد و آدم بیاورد و مهمات و نیرو هزینه کند، می‌خواهد از طریق رسانه و از درون خانه خودش، ما و فرزندان‌مان را درگیر کند و به‌اصطلاح سربازگیری رسانه‌ای کند. از این جهت باید این قضیه را جدی گرفت که آنها، آن را جدی گرفته‌اند.

اگرچه در سال‌های اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی و حکومت‌های خودفروخته منطقه سعی کردند با پروژه معامله قرن و عادی‌سازی روابط با اسرائیل، آرمان آزادی فلسطین را به حاشیه ببرند و برای همیشه به آن پایان بدهند، اما جام‌جهانی 2022 قطر نشان داد که فلسطین همچنان با قدرت در دل و جان ملت‌ها زنده است. به بهانه پایان این رویداد جهانی، مروری داشته‌ایم بر اخبار تعدادی از رسانه‌های دنیا درباره حاشیه‌ی مهم‌تر از متن این دوره از رقابت‌ها...

در جلسه‌ای با موضوع مسئله‌شناسی احزاب سیاسی در نظام انتخاباتی، در خدمت آقای دکتر حسن مجیدی عضو محترم هیئت علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام بودیم تا ضمن تدقیق ابعاد مسئله، از نظرگاه ایشان در جهت تکمیل و تنقیح مسائل این کنشگر انتخاباتی استفاده نماییم. در ادامه شرح مختصری از این نشست تخصصی ارائه می‌گردد.