باید بسیار دقت کرد که یک جامعه به وجود افکار و آرای مختلف زنده و پویا است اما اگر به‌جای معرفی این افکار، با دامن زدن به سیاست‌بازی‌ها و اشاعه هرزنامه‌های روانی به‌جای برنامه‌های سیاستی، مردم را در آشفتگی و ابهام و هیجان و خلجان فرو ببریم نتیجه آن از سویی: دوری آحاد جامعه و گروه‌های مقید و معتقد برای حضور در میدان نامزدی و عرضه نظرات و برنامه‌ها به جامعه و از سوی دیگر بی‌اعتمادی مردم به قاطبه حکومت و جریان مردم‌سالاری است. راهکار اساسی این مسئله هم آگاهی و تفطن اولیای امر جریان امر انتخابات کشور اعم از ناظر و مجری نسبت به فرآیندهای متعارف بازاریابی سیاسی و لزوم تعریف و هدایت ضوابط و رویه‌های درست برمبنای قواعد اسلامی و احکام شریعت مبین و تحفظ‌های اخلاقی و انسانی است.

بخشی از سیاست معاصر این مرزوبوم، گره خورده به سیاست‌بازان نااهلی است که بدون داشتن صلاحیت‌های لازم از همه فیلترهای نظارتی و انتخابی، گذشته و بر مسند قدرت تکیه زده‌اند. به نظر می­‌رسد تحقق انتخاب درست در انتخابات ۱۴۰۰، جز با شناخت آثار و تبعات انتخاب‌های نادرست گذشته و عبرت گرفتن از آن‌ها ممکن نباشد. تاریخ انقلاب اسلامی درس‌هایی ناب را از آسیب‌هایی که کاندیداهای نادرست به انتخاب درست مردم زده­‌اند، به تصویر کشیده است.

زمانی که رأیی در صندوق ریخته می‌شود، درواقع از موقع نوشتن رأی تا انداختنش تنها دقایقی طول می‌کشد ولی این انتخاب باعث می‌شود که قوه اجرایی کشور، یعنی قلب همه تحولات کشور، برای چهارسال با یک خط و مشی مدیریت شود. خط مشی‌ای که می‌تواند درست باشد یا نادرست.

با توجه به ضرورت هماهنگی میان قوا و هم‌افزایی بخش‌های مختلف اداره کشور از تصمیم‌سازی تا تصمیم‌گیری و اجرا، انتخابی مطلوب و در راستای منافع مردم است که سازگار و هماهنگ با مسیر اصیل انقلاب، قوای دیگر و سایر نهادهای نظام اسلامی باشد.

افراد به کدام دلیل (ها) خود را برای تصدی ریاست جمهوری نامزد می‌کنند، درحالی‌که اقبال به آن‌ها و شاید قبل از آن شناخت نسبت به آن‌ها و شایستگی‌های ابتدایی‌شان بسیار پایین است. این‌ها افرادی هستند که به غلط خود را کاندیدا می‌کنند که در اینجا کاندیدای نادرست می‌نامیم‌شان. در این نوشته سعی داریم به ریشه‌یابی علت حضور کاندیداهای نادرست برسیم.

در حالی که اصولگرایان با تعدّد نامزدها مواجه‌­اند، اصلاح‌طلبان در مضیقه­‌ای شدید برای یافتن نامزد مورد نظر خود قرار گرفته‌­اند. از یک سو، افرادی مانند ظریف، آذری جهرمی و لاریجانی از اصالت اصلاح‌طلبی بی‌بهره‌­اند و از سوی دیگر گزینه‌هایی چون عارف، محسن هاشمی، آخوندی و پزشکیان در جلب حمایت همه گروه‌های اصلاح‌طلب ناتوان‌اند. این مسأله در کنار فقدان رهبری مؤثر در این اردوگاه، عملاً بن‌بستی جدی را پیش روی آن‌ها قرار داده است.

فرایند انتخابات ریاست‌جمهوری را می‌توان در چهار گلوگاه (کاندیدای درست، غربال و گزینش درست، اعلان و تبلیغ درست، انتخاب درست) بررسی نمود، به طوری که اگر در هر کدام کار به درستی و صواب انجام پذیرد و به کانال بعدی رود، میزان خطا برای کارآمدی فرایند انتخابات به حداقل ممکن می‌رسد

چه خوب می‌شد اگر دستگاهی در کشور بود که به مدیران پرادعا نصب می‌شد و هر از چندی باد ایشان را خالی می‌کرد و خود حقیقی‌شان را دم به دم بدیشان متذکر می‌شد و راه و رسم رسیدن به قدرت (تسلط بر قلوب) را از راه درست شهدای گرانقدر انقلاب عزیز اسلامی می‌پیمودند.

حوزه عمل بازاریابی سیاسی در سال 99، پیرامون انتخابات ریاست جمهوری 1400 شکل گرفت. ذیلاً مروری کوتاه بر ابعاد به کارگیری بازاریابی سیاسی و آسیب های کاربست آن در حوزه عمل در سال 1399 خواهیم داشت.