نشست مجازی ظرفیت‌شناسی روش اجتهادی در فهم نظام فکری رهبران انقلاب اسلامی توسط هسته مکتب امام خمینی‌ رحمه‌الله‌علیه مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و با حضور حجه‌الاسلام و المسلمین ملک‌زاده، استاد حوزه و دانشگاه برگزار شد.

جوان‌گرایی گفتمانی است که مانند بسیاری از گفتمان‌های سازنده‌ی دیگر در ایران، رهبر معظم انقلاب اصلی‌ترین مروّج آن بوده‌اند. بیانیه‌ی گام دوم انقلاب، نقطه‌ی عطفی در امتداد تاکیدات معظم له بر نقش جوانان در بنای تمدن اسلامی به حساب می‌آید که در بخش عمده‌ای از آن، این نسل به مخاطب انحصاری پیام ایشان تبدیل می‌شوند. قشری که بار اصلی گام دوم انقلاب بر دوش ایشان نهاده شده است.

به همت هسته مکتب امام خمینی (ره) بیستمین نشست از سلسله نشست‌های پروژه روش پژوهش در اندیشه رهبران انقلاب اسلامی با ارائه دکتر حسین عرب اسدی مسئول اندیشکده سدا برگزار گردید.

بیانیه گام دوم را چه کسی، با توجه به چه نگاهی به عالم و آدم، با توجه به چه تصوری از شرایط حاضر و گذشته، با توجه به چه افقی از آینده و با توجه به چه سازوکاری از تغییر و تحول ارائه کرده است؟ چرا چنین دسته‌بندی کرده و چرا به برخی مسائل، وزن نداده است؟ اساساً ایشان به دنبال ساخت چه نوع جامعه‌ای است و این جامعه در نگاه او چگونه شکل می‌گیرد؟ پرسش ما این بار، واکاوی گام دوم نیست؛ بلکه واکاوی اندیشه‌ای است که گام دوم را می‌سازد و به تصویر می‌کشد.

اکنون و با گذشت قریب به دو سال از زمان صدور این بیانیه مهم و در شرایطی که دیگر آتش هیجانات، سرد شده، زمان خوبی است تا یک بار دیگر خود را در معرض این سؤال مهم قرار دهیم که لوازم تحقق بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی چیست؟

انقلاب اسلامی یک حرکت تمدنی بود که انسدادِ تاریخیِ بعد از رنسانس را شکست و عصر جدیدی را آغاز نمود. «بیانیۀ گام دوم»، انقلاب اسلامی را در چنین مقیاسی شناسایی می‌کند و شاخص‌های جدیدی برای ارزیابیِ موفقیت‌ها و کاستی‌های آن ارائه می‌دهد. این بیانیه، سرسلسلۀ اسنادی است که علمای شیعه برای راهبریِ «حوادث اجتماعی» تنظیم کرده‌اند.

بحث سیرت و صورت انقلاب، از مباحثی است که رهبر انقلاب در دهه‌های گذشته به تبیین آن پرداخته‌اند و این مبنا را در تحلیل گام اوّل انقلاب و تجویز برای گام دوّم آن در متن بیانیه به کار بسته‌اند. در نگاه ایشان «هویت اصلی هر انقلابی به آن جهت‌گیری‌هاست و درواقع، سیرت انقلاب‌ها همین جهت‌گیری‌های اصلی است»

یکی از چالش‌های مهم و پیش‌روی نظام اسلامی در مسیر حرکت به سمت اهداف خویش، مسئله‌ی دولت جوان انقلابی است. دولتی که اگر کارگزاران آن طبق موازین و چارچوب‌های نظام اسلامی که بر اساس اصول انقلاب اسلامی بناشده است حرکت نمایند، ریل و قطار نظام اسلامی به سمت جامعه‌اسلامی حرکت کرده و زمینه ایجاد تمدن نوین اسلامی فراهم می‌گردد.

در جامعه اسلامی که با راهبری ولایت فقیه به سمت آرمان‌های خویش در حال حرکت است، عده‌ای با تحمیل عقیده خویش بر جریان حاکمیت جامعه سعی دارند آن را به عنوان همراهی با رهبری ولی با سلیقه‌ای متفاوت نشان دهند. به تعبیر بهتر این عده عقیده غلط خود را با برچسب سلیقه بر فرآیند جامعه سوار کرده و سعی می‌کنند جامعه را به سمت مسیری که خود تشخیص می‌دهند هدایت کنند. برای این دسته رهبر، رَه‌بر نیست و خط مشی فکری و عملی ایشان را تعیین نمی‌کند، چرا که ایشان اندیشه و عقیده خویش را از جایی دیگر غیر از فکر و نظر رهبری و خط انقلاب اسلامی وام گرفته‌اند؛ امری که باعث می‌شود جامعه با وجود نشان دادن جهت صحیح از جانب رهبری، به دلیل سکان‌داری امور مهم توسط این افراد از مسیر اصلی خویش منحرف شود...