تابه‌حال چقدر دیده‌ایم که به خاطر مشکل یا بحرانی از کشور، «پژوهش علوم اجتماعی» در زمره مجادلات قرار گیرد یا دستگاه‌های پژوهشی کشور هجمه‌ای از نقد را تجربه کنند؟

راهبری پژوهش در ایران و اصلاح وضع موجود در گرو اصلاح نظام ارتقای علمی، کشف نقطه اثر و شکل‌گیری قیام صحیح اجتماع علمی است.

نشست تخصصی حلقه حکمرانی علوم اجتماعی مرکز رشد با عنوان «مسیری دیگر در ساخت یک جریان علمی»، با ارائه مجتبی جوادی و با حضور دکتر محسن شریفی، دکتر مصباح‌الهدی باقری و دکتر سیدمجتبی امامی در سالن شهید مطهری دانشگاه امام صادق علیه‌السلام برگزار شد.

حلقه حکمرانی علوم اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام روز شنبه 31 فروردین‌ماه 1398 میزبان استاد گرانقدر جناب آقای دکتر مسعود درخشان بود. این جلسه با هدف تعیین مسیر سلسله نشست‌های تخصصی حلقه حکمرانی علوم اجتماعی با موضوع «اقتصاد پژوهش و پژوهشگر» برگزار گردید.

راز درخشان علم، آمیخته‌ای از عشق، ایمان و عمل استاد عزیزمان، جناب آقای دکتر درخشان، در راستای علم، عالم و جهت‌دهی به علم است. اینگونه نیست که صرفا ارائه گزارشی از نظریات یا نمونه‌هایی از استادان شاخص، شیوه‌های راهبری دانشگاهی و شیوه‌های راهبری علوم اجتماعی در جهان باشد؛ بلکه گزارشی همه جانبه از یک سبک زندگی عالمانه در بستر انقلاب اسلامی است؛ البته فعلا در حد ویراست اول. راز درخشان علم، گزیده‌ای از آثار و کلاس‌های استاد درخشان در باب راهبری یا حکمرانی علوم اجتماعی است.

چشمه زلال و بسیار زیبایی که در باغ انار دیده بودم، دائما با خاطرم بازی می‌کرد. آب با تکاپوی زیاد از چشمه خارج می‌شد و در مسیر گرم و نرمی که برای خود درست کرده بود جاری و ساری می‌شد؛ پر از زیبایی‌های دیدنی و شنیدنی بود. همه این زیبایی‌ها دست به دست هم داده بودند تا به هیاهوی خیالم پاسخ بدهم؛ و این شد که ...

با شور و شوق خاص نوجوانی، تمام طول هفته را منتظرش بودیم. ما دهه هفتادی‌های محلّه، حس و حال خوبی که از دیدن فیلم تاریخی «ابراهیم خلیل‌الله» عایدمان می‌شد، قابل مقایسه با گل کوچیک و هفت‌سنگ که به خاطرشان سر می‌شکستیم نبود؛ داستان واقعی آن، سبک ساخت آن و ... برایمان جذّاب بود. روزی از روزهای آن دوران ...

قیاس دروازه تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از جامعه است. قیاس آن کنش فعال و آگاهانه ای است که ارزش‌ها، انتظارات و هنجارهای اجتماعی را در وجود ما فعال می کند و به تدریج هویت ما در فرایندی تکرار پذیر و بسیار پیچیده ساخته می شود. بعد از مدتی(بخوانید هبوط بیشتر) این قیاس خودش موضوعیت پیدا می کنم و انسان‌ها و ماها "هستیم" چون مقایسه می کنیم. به عبارتی تمام هویت ما را جامعه ساخته و دائما در حال ساخت آن است و ما آغوش خود را برای آن بازکرده‌ایم.

می‌توان گفت دوره دانشجویی یک دوره اعتباری است که بر اساس غایت مشخصی توسط اجتماع بشری بوجود آمده است اما آیا فرایند یادگیری انسان نیز یک امر اعتباری است؟ به نظر اینگونه نیست. فرایند یادگیری انسان یک امر طبیعی و تکوینی است که انسان تا آخر عمر به آن نیازمند است و به براساس نیاز وجودی خود دائم به سوی آن کشانده می‌شود.